Legends Trail 200K – September 2025: Nederlandse krachttoer in de Ardennen

Afgelopen weekend stond de Ardennen opnieuw in het teken van één van de zwaarste ultratrails van Europa: de Legends Trail 200 kilometer. Waar andere sportevenementen draaien om toeschouwers en spotlights, gaat het hier om puur overleven. En dit keer leverde de race niet alleen heroïsche verhalen op, maar ook een historische prestatie voor Nederland. Onno Overes eindigde als derde, terwijl Addie van der Vleuten knap vierde werd bij de mannen.

De ziel van de Legends Trail

Om te begrijpen waarom dit weekend zo bijzonder was, moet je terug naar het ontstaan van de Legends Trail. In 2016 besloten vier Belgische ultraliefhebbers dat er een evenement moest komen dat de grenzen van de Benelux verlegde. Geen trail die louter om snelheid draaide, maar eentje die je karakter tot het uiterste zou testen.

Hun antwoord was een beproeving van absurde lengte: aanvankelijk 250 kilometer door de Ardennen, midden in de winter, met minimale ondersteuning. Het motto – “It’s not about running, it’s about surviving” – werd het handelsmerk van de race.

Sindsdien groeide de Legends Trail uit tot een fenomeen in de Europese ultrawereld. Waar de Alpen pronken met de UTMB, is de Legends een rauw en compromisloos alternatief. Hier geen massa-evenement, maar een select gezelschap dat de strijd aangaat met natuur, vermoeidheid en zichzelf.

Een septembereditie met eigen uitdagingen

Overdag liepen de temperaturen op tot ruim boven de twintig graden. Dat maakte hydratatie cruciaal en zorgde voor een ander type vermoeidheid dan de winterkou. Het was niet de strijd tegen bevriezing, maar tegen uitdroging en hitte die lopers parten speelde. Tegelijkertijd maakten zware regenval in de weken vooraf de paden tot een modderbad. Glibberige hellingen, overstroomde stukken en kleverige passages vroegen constante aandacht.

Onno Overes: gecontroleerd naar het podium

Vanaf de start liet Onno Overes zien dat hij in vorm verkeerde. Geen wilde sprongen vooruit, geen onnodige risico’s. Hij koos voor een strak, steady tempo en hield zich daar consequent aan.

Terwijl de race vorderde en de vermoeidheid toesloeg bij de kopgroep, bleef Overes onverstoorbaar. Zijn kracht zat niet alleen in zijn benen, maar vooral in zijn mentale rust. Waar anderen wankelden, hield hij koers. Toen na meer dan tweehonderd kilometer de finishlijn verscheen, had hij zijn plaats in de top drie veiliggesteld. Derde in de Legends Trail 200K – een prestatie die zijn naam definitief bij de Nederlandse ultratop zet.

Addie van der Vleuten: vechten tot het einde

Addie van der Vleuten koos een ander strijdplan. Hij begon agressief, bleef lange tijd in de slipstream van de leiders en toonde dat hij niet gekomen was om anoniem mee te lopen. De tol van die inspanning kwam later in de race, toen het tempo wat terugviel.

Toch bleef Van der Vleuten vechten. Waar veel lopers onderweg moesten uitstappen, beet hij zich vast in de race. Zijn doorzettingsvermogen werd beloond met een vierde plaats bij de mannen – een resultaat dat bijna voelt als een podium. Het is zeldzaam dat twee Nederlanders zo hoog eindigen in dit internationale veld, en het markeert een nieuw hoofdstuk in de opmars van de Nederlandse ultratrail.

Waarom de Legends Trail uniek blijft

De 200 kilometer van de Legends Trail klinkt op papier al onmenselijk, maar het zijn de details die de race zo berucht maken. De route kronkelt eindeloos door de Ardennen en telt duizenden hoogtemeters. De ondergrond verandert constant: modderige singletracks, rotsige afdalingen, natte weilanden en smalle bospaadjes.

Daar komt bij dat ondersteuning minimaal is. Geen grote verzorgingsposten of feestelijke aanmoediging. Slechts enkele checkpoints, vaak kilometers uit elkaar. Lopers moeten hun eigen eten, drinken en mentale strategie goed plannen, want fouten worden hier keihard afgestraft.

Een gemeenschap van legendes

Wat de Legends Trail misschien nog het meest bijzonder maakt, is de sfeer rondom de race. Vrijwilligers en organisatoren weten hoe zwaar het parcours is en zorgen voor een warm welkom bij de checkpoints. Medelopers helpen elkaar, zelfs wanneer concurrentie heerst. Het gevoel dat je samen een beproeving doorstaat, maakt deze trail uniek.

Veel lopers keren jaar na jaar terug, niet omdat ze het parcours nog niet kennen, maar omdat de Legends Trail meer is dan een wedstrijd. Het is een gemeenschap, een verhaal dat je telkens opnieuw wilt beleven, ondanks – of misschien juist dankzij – de ontberingen.

Nederlandse ultratrail volwassen

Dat twee Nederlanders in de top vier eindigen, is geen toeval. De afgelopen jaren is de ultratrail in Nederland sterk gegroeid. Meer evenementen, meer trainingsmogelijkheden en een steeds grotere community hebben gezorgd voor een professionaliseringsslag.

De prestaties van Overes en Van der Vleuten zijn daarom niet alleen persoonlijke triomfen, maar ook een signaal: Nederland hoort thuis in de internationale ultratrailwereld. Het succes zal ongetwijfeld nieuwe lopers inspireren om de stap naar de Legends Trail te wagen.

Een editie om te koesteren

De Legends Trail 200K van september 2025 had misschien niet de ijzige sneeuwstormen waar de race berucht om is, maar leverde evengoed een ongenadig zware strijd. Warmte, modder en eindeloze kilometers maakten het tot een ware slijtageslag.

Voor Nederland werd het een historisch weekend. Onno Overes op het podium als derde, Addie van der Vleuten vlak daarachter op een heroïsche vierde plek. Samen bewezen ze dat de oranje kleuren ook in de Ardennen kunnen schitteren.

En dat is misschien wel de essentie van deze race: je hoeft geen eerste te worden om een legende te zijn. Iedere finisher schrijft zijn eigen verhaal, maar dit jaar waren het twee Nederlanders die dat verhaal een extra glans gaven.