Dag 4 -Great Glen Way: Fort Augustus naar Loch Ness

De vierde dag van de Great Glen Way stond voor ons al een tijdje met dikke letters in het hoofd genoteerd. Niet alleen omdat we al drie dagen stevig in de benen hadden, maar vooral omdat vandaag de hoge route van de Great Glen Way op het programma stond. De belofte: grote hoogtes, wijdse vergezichten, echte bergsfeer – en natuurlijk Loch Ness dat als een zilveren lint onder je blijft liggen.

De dag begon weer vroeg. Dat gaat vanzelf als je buiten leeft. Het licht tussen de bomen, het eerste gefluit van vogels, de frisse lucht die de slaapzak in kruipt – een wekker heb je niet nodig. Na een lekker ontbijt en het gezicht wassen in het heldere beekje vlakbij de tent voelde alles weer eenvoudig en goed. Koud water, dampende koffie, en het besef: we zitten midden in de Schotse Hooglanden. Geen betere start.

We verlieten onze mooie plek in het bos bij Fort Augustus en wisten: vandaag gaan we omhoog. De rugzak weer om, laatste blik op de kampeerplek, en weg waren we.

De hoge route van de Great Glen Way: meteen de hoogte in

Al snel splitst het pad zich en maken we de keuze die we eigenlijk al lang gemaakt hadden: de high route. Ja, iets zwaarder. Ja, meer hoogtemeters. Maar dit is waar je het voor doet.

Het pad klimt gestaag. Bos ruikt hier scherper, natter, groener. Voor je het weet, laat je de beschutting van de bomen achter je en openen zich de hellingen. Elke stap brengt je een beetje verder weg van het dal en dichter bij de grote leegte van het landschap. De benen protesteren, maar het hoofd wordt lichter.

En dan begint het: de uitzichten.

Loch Ness strekt zich uit in de verte, lang en donker, omlijst door groene hellingen en rotsige toppen. De lucht is helder – opnieuw een droge dag, bijna ongekend voor Schotland – en het licht speelt over het water. Hier besef je waarom mensen steeds weer terugkomen naar deze trail. De Great Glen Way laat zich echt van zijn mooiste kant zien.

Singletracks, stilte en die eindeloze vergezichten over Loch Ness

Een groot deel van de dag lopen we over smalle singletracks, slingerend over de bergkam. Soms dwars door heidevelden, dan weer over rotsige stukken waar je voeten scherp moeten opletten. Het tempo zakt, maar dat is alleen maar fijn. Dit is geen dag om te haasten.

Wat deze route bijzonder maakt, is de stilte. Geen autogeluid, geen stadsgedruis. Alleen wind, vogels en af en toe het geritsel van iets dat wegschiet in de struiken. De rust voelt bijna tastbaar. Je merkt dat je anders gaat lopen, anders ademt. Minder moeten, meer zijn.

Elke keer als we stilstaan en omkijken, is daar weer dat gigantische uitzicht over Loch Ness. Een blauwe strook tussen bergen, met wolken die schaduwen werpen op de hellingen. We zeggen het meerdere keren tegen elkaar: “WOW!!”

Via de bergen naar Invermoriston: even terug in de bewoonde wereld

Na uren over de hoogte te hebben gelopen, brengt het pad ons langzaam weer richting de vallei. De spieren beginnen te klagen: de klimmetjes tellen op, de kilometers voel je in je schouders en knieën. Maar net als de energie begint te zakken, verschijnt daar de naam waar we naar uitgekeken hadden: Invermoriston.

Dit kleine dorp voelt als een oase. Even asfalt onder je schoenen, even langs huisjes lopen, even mensen zien. We ploffen neer, halen wat lekkers voor de middag en avond, vullen water bij en laten de rugzak van onze schouders glijden.

Het is zo’n pauze waarin je weinig zegt omdat alles al gezegd is door het landschap. Even zitten, even eten, en vooral: even weer brandstof in het lijf. Want we weten: na Invermoriston gaan we weer omhoog.

Nog één keer de bergen in – benen moe, hoofd leeg

Na de pauze trekken we weer de bergen in. De zon hangt inmiddels lager, het licht wordt zachter en warmer. Het pad klimt opnieuw en onze benen laten duidelijk merken dat dit dag 4 is. Maar tegelijk is er dat andere gevoel: je hoofd is leeg, gedachten waaien weg zoals wolken over de bergkam.

De trail slingert opnieuw langs hellingen en open stukken. Elke bocht, elke kleine top geeft weer een nieuw uitzicht. Soms denk je: nu kan het niet mooier. En dan wordt het dat toch.

Het landschap is ruig en zacht tegelijk. Ruig door rotsen, wind en hoogte. Zacht door mos, gras en de warme gloed in de avondzon. De Great Glen Way laat hier echt zijn karakter zien: niet extreem technisch, maar wel groots en indrukwekkend.

Een kampeerplek bij een uitkijkpunt: slapen met Loch Ness aan je voeten

Uiteindelijk, na een lange en vermoeiende tocht, begint de zoektocht naar een plek voor de tent. Niet zomaar een plek – de benen zijn moe, maar het hart wil nog één keer die wauw-factor.

En dan staat het er ineens: een uitkijkpunt boven Loch Ness. Een open plek, vlak genoeg voor een tent, met een panorama dat je stil maakt. Dit is zo’n moment waarop je elkaar aankijkt en alleen maar kunt zeggen: “Wat een gave plek.”

De tent gaat omhoog, de schoenen gaan uit, en we zitten gewoon. Kijken. Geen telefoon, geen haast, alleen wij en het meer dat onder ons ligt te glanzen.

Het uitzicht over Loch Ness op dit moment van de dag – met vallend licht en kalm water – is iets wat we niet snel zullen vergeten. De rust, de vrede, de ruimte om je heen: precies daarom loop je hier. Precies daarom kies je voor de hoge route van de Great Glen Way.

We eten simpel maar tevreden, kruipen nog even in de slaapzakken en luisteren naar de wind. Dag 4 voelt als een mijlpaal: zwaar, lang, maar ook één van de mooiste wandeldagen die je je kunt voorstellen.

Praktische tips voor dag 4 van de Great Glen Way (high route)

• Kies de high route als het weer het toelaat
  De uitzichten zijn echt spectaculair en maken de dag onvergetelijk.
• Zorg voor voldoende water en snacks
  Tussen Fort Augustus en Invermoriston is niets te krijgen.
• Wees voorbereid op hoogte en wind
  Boven is het snel koeler, ook op droge dagen.
• Neem de tijd voor pauzes
  Niet alleen voor de benen, maar ook voor de foto’s en het genieten.
• Respecteer de natuur en wildkampeerregels
  Laat de plek mooier achter dan je hem aantrof.

Hier doe je het voor

Dag 4 van de Great Glen Way, van Fort Augustus via de hoge route richting Loch Ness, is er eentje die in je geheugen gegrift blijft. Schitterende vergezichten, singletracks, stilte, bergen en dat magische Loch Ness dat je de hele dag begeleidt.

Het is vermoeiend, ja. Je voelt elke meter in je benen. Maar je krijgt er zoveel voor terug: rust, trots, verbondenheid met het landschap en herinneringen die blijven hangen.

Hier doe je het voor.