De 5 grootste trail- en hikingtrends van dit moment

Het begint vaak hetzelfde. De schoenen staan al klaar bij de deur, de rugzak ligt half ingepakt en buiten is het nog stil. Geen meldingen, geen schema’s, geen verwachtingen. Alleen jij en het idee dat er straks een pad onder je voeten ligt dat nergens anders naartoe leidt dan vooruit. Precies dát gevoel is wat trailrunning, ultratrail en hiken de afgelopen maanden zo onweerstaanbaar maakt voor steeds meer mensen.

Wie de online trail- en hikingwereld een beetje volgt, ziet het meteen: er waait een andere wind. Minder focus op tijden, segmenten en podiumplekken. Meer aandacht voor verhalen, beleving en waarom we eigenlijk naar buiten gaan. De trends van dit moment laten zien dat de trails niet alleen veranderen hoe we bewegen, maar ook hoe we denken.

De trail als ontsnapping aan het hoofd

Steeds vaker hoor je hetzelfde verhaal. Mensen die niet begonnen met trailrunning of hiken om fitter te worden, maar om rust te vinden. Om het hoofd leeg te maken na lange werkdagen, volle agenda’s en eindeloze schermtijd. De trail is geen trainingsveld meer, maar een toevluchtsoord.

Tijdens lange beklimmingen en eindeloze bospaden gebeurt er iets bijzonders. Gedachten vertragen, ademhaling wordt ritmisch en problemen die eerst groot leken, verliezen hun scherpe randen. Zeker bij ultratrails, waar uren alleen zijn eerder regel dan uitzondering, verandert de run in een mentale reis. Het is niet vreemd dat steeds meer lopers hun mooiste momenten niet aan de finish beleven, maar ergens halverwege een stille bergkam of mistig heidepad.

Trailrunning en hiken worden daarmee steeds vaker gezien als een vorm van mentale zelfzorg. Niet als luxe, maar als noodzaak.

Van solo-avontuur naar samen onderweg

Toch betekent die behoefte aan rust niet dat iedereen alleen wil zijn. Integendeel. Waar trails ooit het domein waren van solitaire lopers, groeit nu een sterke behoefte aan verbinding. Samen starten, samen verdwalen, samen lachen en samen finishen.

Groepsruns en social hikes schieten overal uit de grond. Niet met het doel om sneller te worden, maar om verhalen te delen. Onderweg ontstaan gesprekken die je nergens anders voert. Over twijfels, over angsten, over waarom iemand ooit begon met lopen. De trail fungeert als gelijkmaker: tempo’s verschillen, maar iedereen zweet, ploetert en geniet.

Online zie je die verschuiving terug. Minder foto’s van horloges en Strava-statistieken, meer beelden van modderige schoenen, natte jassen en dampende koppen na afloop. Het avontuur wordt gedeeld, niet de prestatie.

Een sport die steeds meer gezichten krijgt

Een van de meest voelbare veranderingen op de trails is wie je daar tegenkomt. Steeds meer vrouwen vinden hun weg naar trailrunning, ultratrail en lange hikes. Niet als uitzondering, maar als vanzelfsprekend onderdeel van de community.

Dat zie je niet alleen aan startlijsten, maar vooral aan de sfeer. Er wordt opener gesproken over grenzen, energie, falen en doorzetten. Verhalen gaan niet alleen over succes, maar ook over stoppen, omkeren en opnieuw beginnen. Juist die eerlijkheid maakt de sport toegankelijker.

Vrouwelijke trailrunners en hikers delen hun ervaringen steeds vaker online. Geen heldenverhalen, maar echte avonturen. Dat inspireert een nieuwe generatie om de stap naar buiten te zetten, ongeacht ervaring of achtergrond.

Minder spullen, meer vertrouwen

Ook de manier waarop we ons voorbereiden op een avontuur verandert. Waar de uitrusting vroeger tot in detail werd geoptimaliseerd op gewicht en snelheid, ligt de focus nu op betrouwbaarheid en comfort. Niet zo licht mogelijk, maar zo passend mogelijk.

Op lange trails en hikes telt niet wat je draagt bij de start, maar wat nog werkt na uren regen, wind en vermoeidheid. Schoenen moeten vergeven, rugzakken moeten meebewegen en trekking poles zijn allang geen hulpmiddel meer, maar vaste metgezel.

Daarbij groeit het besef dat minder vaak kopen soms beter is dan steeds upgraden. Duurzame gear, multifunctionele kleding en spullen die meerdere seizoenen meegaan winnen terrein. Het avontuur zit niet in het nieuwste materiaal, maar in het vertrouwen dat je ermee verder kunt.

Evenementen worden verhalen

Diezelfde verschuiving zie je terug bij trail- en hikingevents. Het gaat allang niet meer alleen om de wedstrijddag. Steeds vaker voelt een event als een verzameling verhalen die samenkomen.

Workshops, gezamenlijke runs, lokale routes en aandacht voor natuur maken van evenementen ontmoetingsplekken in plaats van startvakken. Ook kleinere, lokale trails winnen aan populariteit. Minder massa, meer persoonlijkheid. Minder haast, meer aandacht.

Deelnemers komen niet alleen om te lopen, maar om onderdeel te zijn van iets groters. Een tijdelijk dorp van gelijkgestemden, verbonden door modder, hoogtemeters en gedeelde stilte.

Waarom dit het perfecte moment is om buiten te zijn

Al deze trends wijzen dezelfde kant op. Trailrunning, ultratrail en hiken bewegen weg van uitersten en terug naar de kern. Naar waarom we ooit begonnen met buiten zijn. Niet om te bewijzen, maar om te beleven.

Voor beginners verlaagt dat de drempel. Voor ervaren lopers brengt het verdieping. De trails worden geen plek van vergelijking, maar van ontdekking. Van jezelf, van anderen en van de omgeving.

Misschien is dat wel de grootste trend van allemaal. Dat we opnieuw leren luisteren. Naar ons lichaam, naar elkaar en naar het pad onder onze voeten.

En als je straks weer die schoenen aantrekt en de deur achter je dichttrekt, dan weet je het al. Het avontuur begint niet bij de finish. Het begint op het moment dat je besluit naar buiten te gaan.

Blijf Xtreme. Blijf buiten.